Liczba tych, które znam różni się od tych, których się dopiero uczę. Znam z polskim 4 (obce: angielski, francuski i portugalski) - nadal je dopracowuje w niektórych elementach. Natomiast uczę się jeszcze "kilku" (np. hiszpański, rosyjski czy hebrajski). Jednak trzeba podkreślić, że z rożną intensywnością i na różnych poziomach. Sprawdź czym się różni angielski brytyjski a amerykańskiego >> Najprościej można powiedzieć, że angielski brytyjski i angielski amerykański to dwa różne dialekty tego samego języka. Różnią się one dość znacznie i nie wolno ich mieszać, dlatego tak istotne jest orientowanie się w elementach charakterystycznych dla każdego z nich. Dialekt Dialekt jest to odmiana języka -tożsamościowych takich jak: język, wspólnota historycznych doświadczeń, regional-na kultura, tradycje [Giedrojć 2004, s. 1-802]. Nie wolno jednak przy tym zapominać o istniejącym podziale społeczeństwa ukraińskiego. Pokrywał się on z podziałem geo-graficznym na zachodnią proniepodległościową część Ukrainy oraz zorientowany na Napisane przez J. Olczak. Ustny egzamin maturalny - zagadnienie językowe W swojej wypowiedzi retorycznej (monologu) musisz się odwołać do tekstu dołączonego do polecenia - tekstu literackiego (poetyckiego, fragmentu prozy lub dramatu) albo tekstu o języku (np. artykułu prasowego, wywiadu prasowego, fragmentu tekstu popularnonaukowego) powiązanego z tematem wypowiedzi oraz do innych . B O A R D » Board » Zadaj pytanie » Archiwum » Szukaj » Stylizacja OBECNI NA TPC » NimnuL 05:52 » rkowalcz 05:40 » Gniew 05:29 » kombajn4 05:11 » petropank 04:45 » xpx 04:26 » ridczak 04:26 » gigamiki 04:13 » Visar 03:48 » Faraonix 03:07 » Pio321 02:31 » biEski 02:16 » piszczyk 02:15 Dzisiaj przeczytano 5807 postów, wczoraj 20732 Szybkie ładowanie jest: włączone. © 2001 - 2022 A R C H I W A L N A W I A D O M O Ś Ć [ot - due to recent events] Jak laik może odróżnić język rosyjski od ukraińskiego? , kubazzz 6/11/09 20:59in return - wiem jak odróżnić chiński, koreański i japoński. Chodzi o tą nieszczęsną piosenkę To jest ukraińskie dzieło, ale nie wiem czy ona śpiewa po rosyjsku czy po ukraińsku. Wydaje mi się, że po rosyjsku. Miałem kontakt z językiem ukraińskim, coprawda nie dużo, ale znam kilka prostych słów i zwrotów. Rosyjskiego nie znam w ogóle. Musi być jakiś hack na to, żeby dało się odróżnić ze słuchu, nie rozumiejąc nawet , Shneider 6/11/09 21:00plagiat. identyczna pioseneczka jest w wersji francuskiej. obstawiam rosyjski, ukrainski jest blizszy naszemu, bardziej miekki..:: Live at Trance Energy ::. .: :. .: :.tak, to chyba , kubazzz 6/11/09 21:24jest rosyjski, bo słowo верёвка [verevka] jest rosyjskie. W ukraińskiej cyrylicy nie ma takiej literki "e" z dwoma kropkami. Poza tym ona śpiewa - "serce garaczye", a po ukraińsku byłoby coś koło "horacze", tak jakoś to kumpla z Ukrainy , myszon 6/11/09 21:34jak odpisze to Ci laika... , XTC 6/11/09 21:42dużo twardszego "h" "hovoryty" oraz sporo końcówek na "y". nie miałem czasu klipu obejrzeć ale już początek brzmi na jest jeszcze taki , kubazzz 6/11/09 22:03że oni mieszają języki, strasznie dużo po rosyjsku mówią, dużo jest rosyjskiego w mediach. Nie mam kontaktu z Ukraińcami już, ale ci z którymi miałem byli z zachodniej ukrainy i oni polski rozumieli dobrze, a niektórzy nawet mówili bez mocnego akcentu (jeden mówił, że oglądał uszatka), a ja pamiętam że po 2 miesiącach już ich ukraiński rozumiałem na tyle, żeby się dogadać. Ale coś ostatnio znowu mam problemy. Rzeczywiście, teraz kojarzę, dużo "h", często tam gdzie u nas jest "g". popularne słowa: tak - ukraiński, da - rosyjski dakuju - ukraiński, spasiba - rosyjski skazat', skażu - ukraiński, gawarit, gawaru - rosyjskiSM-S908skazat' i gawarit' oba są rosyjskie , Seadog 6/11/09 23:35pierwszy znaczy "powiedzieć", a drugi "mówić" nie patrzeć... , XTC 7/11/09 00:20"mówić" tak jak napisałem - (quasi fonetycznie i z ew. błędem odmiany) "hovoryty". Przez net w Radiu Olsztyn możesz sobie posłuchać: Ukraińcy , Chrisu 9/11/09 09:07sami (oprócz elyt) po ukraińsku mówić nie potrafią... /// GG# 1 110 10 10 11 100 10 \\\w ogóle to Ukrainę powinno się , kubazzz 6/11/09 22:08podzielić (chociaż mentalnie ten kraj i tak podobno jest mocno podzielony). Zachód do Polski, wschód do Rosji. To samo z Białorusią. Byłoby lepiej dla wszystkich;)SM-S908Wiesz... , JE Jacaw 7/11/09 04:03...ja tam wolę jak jednak "coś" jest między nami a Rosją, zawsze trochę bezpieczniej. Po prostu kocham Rosję i czym dalej ode mnie tym bardziej ją kocham. :-)Socjalizm to ustrój, który bohatersko walczy z problemami nieznanymi w innych ustrojachhahahah.. , Bitboy_ 7/11/09 10:10popieram :)9600K@ Ultimate,GskillRipJawsV360016GB,AsusGTX1070 ,FraDesION660Pciezko ciezko , RusH 6/11/09 22:20Dla mnie bez roznicy :(, uczylem sie 4 lata rosyjskiego i latwiej mi sie dogaduje z Horwatami niz Rosjanami. Kurac!I fix shit , vaneck 7/11/09 06:24stawiałem z nimi rusztowania w reichu, podobna do polskiej kultura pracy: najmłodszy idzie po wódkę ;-)A little less conversation, a little more action pleaseco kuracu :) , Chrisu 9/11/09 09:08W wakacje trochę pouczyłem się tego języka w pracy... No może paru słówek ;) /// GG# 1 110 10 10 11 100 10 \\\mi tam latwiej , zorg 6/11/09 22:53dogadac sie z chinkami :)))) salsa merenqe bachatasaki saki fifty dolla , RusH 7/11/09 03:52to Wietnamki saI fix shit ... , Muchomor 7/11/09 11:57... no i przyszpiliłeś go ;-)Stary Grzyb :-) Pozdrawia Boardowiczów.:. , Shneider 6/11/09 22:57ale chinki sa brzydkie, niskie, nosza gacie po tacie i sie nie gola. za to ukrainki (do slubu) to inna sprawa ;-).:: Live at Trance Energy ::. .: :. .: :..:. , Shneider 6/11/09 22:57pod // mi tam latwiej , zorg 6/11/09 22:53.:: Live at Trance Energy ::. .: :. .: :.na 99% rosyjski , drOOid 6/11/09 23:19Piosenki nie słuchałem ale na Ukrainie mówi się po rosyjsku. Niestety ukraiński to po zaśpiewana rosyjsku - to raz. , Mcmumin 7/11/09 13:20I nie masz racji z tym folklorem to dwa. Na zachodzie Ukr można dostać w ryło za mówienie po rosyjsku, Urk środkowa z Kijowem to tak 60% mówi po ukraińsku, 40% po rosyjsku. Na wschodzie Ukr (Donieck) i na Krymie oczywiście język ukraiński to folklor. Kubaz - tu masz dla porównania pisnye w ukrainsku mowu: momentach takich jak ten można dopiero dostrzec , kubazzz 7/11/09 17:47jak jednolitą szarą masą jest Polska i Polacy. Nawet obrys kraju jest jakiś taki nieskomplikowany, kwadratowy;) Nie mówię tego w pejoratywnym znaczeniu, ale czasem się nie mogę nadziwić jak mało jest państw, w których jest tak niewielkie zróżnicowanie ze w Polsce malo podzialow? , Deus ex machine 7/11/09 18:12jakbys chcial to bys znalazl sporo, ale po co sie dzielic, gdzie jest sens. Kazdy ma prawo byc soba, ale zeby zaraz wydzielac."Uti non Abuti"nie chodzi o podziały , kubazzz 7/11/09 18:52są jakieś podziały ideologiczne, klasowe etc. Chodzi o to, że w Polsce praktycznie nie ma mniejszości/większości etnicznych. Wszyscy mówią tą samą odmianą tego samego języka, który dla wszystkich jest językiem rodzimym i dla większości jedynym w użyciu. Praktycznie wszyscy są z tego samego kręgu kulturowego, wszyscy są białymi słowianami, jest tylko jedna znacząca religia. Jak na tak duży kraj, jest tutaj bardzo duża jednolitość. Nie ma tak jak na Ukrainie, że 3/4 mediów jest po rosyjsku, ani tak jak w Niemczech, że połowa kolegów twojego syna ma tureckie korzenie, ani tak jak w Belgii, gdzie jedni się z drugimi nie identyfikują w ogóle, albo jak w USA czy UK, gdzie 10% obywateli nawet nie umie mówić po angielsku, a sam angielski jest między poszczególnymi regionami niezrozumiały. My mamy ledwo kilka lokalnych gwar, kilka mniejszości o niewielkiej liczebności i paru niewiernych ;)SM-S908hmm, ciekawe... , Chrisu 9/11/09 09:10ja bym powiedział że na zachodzi 50% mówi po ukraińsku, w Kijowie tak 30, a na wschodzie może z 5%. /// GG# 1 110 10 10 11 100 10 \\\ All rights reserved ® Copyright and Design 2001-2022, Stulecia rozlewu krwi, dominacja obcych sił i wewnętrzne podziały doprowadziły do tego, że Ukraina znalazła się w niepewnej sytuacji między Wschodem a Zachodem. Rosyjska inwazja na Ukrainę od kilku dni dominuje w wiadomościach. Dlatego patrzymy wstecz, żeby zrozumieć długą historię sporu między sąsiednimi krajami. Trudna historia Ukrainy. Dlaczego kraj jest w tak niekorzystnej pozycji? Dziedzictwo obu państw liczy ponad tysiąc lat i sięga czasów, kiedy Kijów, obecna stolica Ukrainy, był centrum pierwszego słowiańskiego państwa, Rusi Kijowskiej, kolebki zarówno Ukrainy, jak i Rosji. W 988 r. Włodzimierz I Wielki został ochrzczony w mieście Chersonez Taurydzki na Krymie, przyjmując prawosławie. Według niedawnego oświadczenia Władimira Putina od tego momentu „Rosjanie i Ukraińcy to jeden naród, jedna całość”. Mimo to przez ostatnie 10 wieków Ukraina była wiele razy dzielona przez konkurujące ze sobą mocarstwa. W XIII wieku wojownicy mongolscy ze wschodu podbili Ruś Kijowską, z kolei w XVI wieku z zachodu najechały ją wojska polskie i litewskie. W XVII wieku na skutek wojny między Rzecząpospolitą Obojga Narodów a caratem Rosji ziemie położone na wschód od Dniepru trafiły pod kontrolę cesarstwa rosyjskiego. Wówczas Wchód uznano za „lewobrzeżną” Ukrainę, a ziemie na zachód od Dniepru, czyli „Prawego Brzegu”, były rządzone przez Polskę. Ponad sto lat później, w 1793 roku, prawobrzeżna (zachodnia) Ukraina została zaanektowana przez Imperium Rosyjskie. Następnie w ramach polityki rusyfikacji zakazano używania i studiowania języka ukraińskiego, a mieszkańcy byli zmuszani do przejścia na prawosławie. W XX wieku Ukraina doznała jednych z największych traum w swojej historii. Po rewolucji komunistycznej w 1917 r. była jednym z wielu państw toczących brutalną wojnę domową. W 1922 r. została w pełni wchłonięta przez Związek Radziecki. Niedługo później głód doprowadził do śmierci milionów Ukraińców. Następnie Stalin sprowadził dużą liczbę Rosjan i obywateli innych krajów sowieckich – wielu z nich nie znało języka ukraińskiego i miało niewiele związków z regionem – aby pomóc w ponownym zaludnieniu tego terytorium. Te wydarzenia historyczne doprowadziły do trwałych linii podziału. Ze względu na to, że wschodnia Ukraina znalazła się pod rosyjskim panowaniem znacznie wcześniej niż zachodnia, jej mieszkańcy mają silniejsze więzi z Rosją i chętniej popierają rosyjskich przywódców. Dla kontrastu, zachodnia część Ukrainy przez wieki była pod panowaniem europejskich mocarstw, takich jak Polska i Cesarstwo Austro-Węgier. Dlatego też Ukraińcy na zachodzie mają tendencję do popierania polityków skłaniających się ku Zachodowi. Przejawia się to również w tym, że mieszkańcy wschodu w większości znają język rosyjski i wyznają prawosławie, podczas gdy na zachodnie dominuje język ukraiński i katolicyzm. Podziały w Ukrainie trwają od lat Po upadku Związku Radzieckiego w 1991 r. Ukraina stała się niepodległym państwem. Zjednoczenie kraju okazało się jednak trudnym zadaniem. Steven Pifer, były ambasador USA w Ukrainie, mówi, że „poczucie ukraińskiego nacjonalizmu nie jest tak głębokie na wschodzie, jak na zachodzie”. Transformacja ustroju na demokratyczny i pojawienie się kapitalizmu było bolesne i chaotyczne, a wielu Ukraińców, zwłaszcza na wschodzie, tęskniło za względną stabilnością minionych czasów. „Największy podział występuje między tymi, którzy bardziej życzliwie patrzą na rosyjskie rządy imperialne i sowieckie, a tymi, którzy postrzegają je jako tragedię”, mówi Adrian Karatnycky, ekspert ds. Ukrainy i były członek Rady Atlantyckiej Stanów Zjednoczonych. Te różnice widać było podczas Pomarańczowej Rewolucji w 2004 r., kiedy tysiące Ukraińców manifestowało na rzecz większej integracji z Europą. – Podział jest zauważalny także na mapie ekologicznej. Południowa i wschodnia część Ukrainy jest porośnięta stepami, dominuje żyzna gleba uprawna. Z kolei północ i zachód są bardziej zalesione – mówi Serhii Plokhii, profesor historii na Harvardzie i dyrektor Ukraińskiego Instytutu Badawczego. Jak dodaje, mapa przedstawiająca rozgraniczenie między stepem a lasem, jest „uderzająco podobna” do politycznych map, na których widać preferencje wyborców w ukraińskich wyborach prezydenckich w 2004 i 2010 roku. Ukraina obecnie Anektowanie Krymu przez Rosję w 2014 r., a następnie powstania separatystów w regionie Donbasu doprowadziły do proklamowania wspieranych przez Rosjan republik ludowych Ługańska i Doniecka. Dziś rosyjskie wojska ponownie gromadzą się na granicach Ukrainy, które odzwierciedlają burzliwą historię kraju ( tekst został opublikowany w oryginale 18 lutego 2022 r. - przyp. red.). Opracowanie: Mateusz Łysiak Źródło: National Geographic Rzuć wszystko i rusz na wyprawę życia! Który kierunek powinieneś wybrać? [QUIZ] Pytania 1 | 7 Zacznijmy od podstaw. Ulubiona pora roku? Najlepsza odpowiedź Hekéfıl odpowiedział(a) o 08:23: Przede wszystkim słownictwo. Język ukraiński więcej wspólnych słów ma z polskim, a nawet ze słowackim, aniżeli z rosyjskim. Drugą sprawą jest wymowa - dla kogoś, kto się tym nie interesuje pewnie te języki brzmią podobnie, głównie za sprawą tak samo wymawianych miękkich głosek i twardego "ł", tzw. kresowego. W rzeczywistości ukraiński system fonetyczny mocno ucieka w stronę polskiego. Bardzo charakterystyczną cechą ukraińskiej fonetyki jest też brak ubezdźwięczniania głosek, co dla Polaków i Rosjan jest trudne do wymówienia w wielu słowach. Oprócz tego różni się też nieco alfabet. No, ogółem są to totalnie różne języki, a to, że są prawie tym samym, to jedna z największych bzdur językowych, jakie można usłyszeć. Odpowiedzi habaziba odpowiedział(a) o 08:00 Wiem tylko, że wymową, ortografią słownictwem i gramatyką. Niektórzy Ukraińcy ponoć jak mówią po rosyjsku, to robią typowe dla Ukraińców błędy Ortografią, gramatyką, słownictwem, mową i tym, że to są dwa różne języki. Kamil U. odpowiedział(a) o 11:15 Inny akcent i więcej słów wziętych z polskiego. Troszke inny alfabet. Rosyjski jest bardziej "twardy" niż ukraiński blocked odpowiedział(a) o 00:24 Ortografią, gramatyką, słownictwem, alfabetem (ukraińska cyrylica jest inna od tej rosyjskiej), wymową, akcentem, pochodzeniem - ukraiński pochodzi od ruskiego, a rosyjski od włodzimiersko-suzdalskiego. Uważasz, że ktoś się myli? lub Fot. Po ataku Rosji na Ukrainę pojawiła się w Polsce ogromna liczba osób szukających schronienia przed wojną. Jednym z wielu wyzwań, przed jakimi stają zarówno obywatele Ukrainy, jak i Polacy, którzy spieszą z pomocą, jest bariera językowa. Dlatego warto przyjrzeć się językowi ukraińskiemu, sprawdzić, co łączy, a co dzieli go z językiem polskim. Warto szukać porozumienia. Rodzinne koligacje Na początku był język praindoeuropejski. To z niego wywodzą się prawie wszystkie języki nowożytnej Europy, a także tak odległe jak choćby hindi czy perski. Wspólnota praindoeuropejska rozpadła się prawdopodobnie na przełomie IV i III tysiąclecia przed naszą erą. Powstał wówczas między innymi język prabałtosłowiański, a po dalszym jego podziale: język prasłowiański. Ekspansje terytorialne dawnych Słowian prowadziły do stopniowego różnicowania tych ludów. Stąd też powstały trzy językowe grupy: zachodnio-, południowo- i wschodniosłowiańska. Z tej pierwszej wywodzi się język polski, z tej ostatniej zaś: ukraiński. Ojcowie języka ukraińskiego Grupa języków wschodniosłowiańskich była długi czas względnie jednolita: rozpad na języki białoruski, rosyjski i ukraiński nastąpił, według różnych źródeł, w XIII wieku (upadek Rusi Kijowskiej) lub nieco później. „Wyodrębniony język staroukraiński rozwijał się w XVI i XVII wieku” – mówił w Polskim Radiu językoznawca dr Marian Jurkowski. Natomiast współczesny, nowożytny język ukraiński powstał pod koniec wieku XVIII. Momentem przełomowym było wydanie trawestacji „Eneidy” Iwana Kotlarewskiego, zbieracza rodzimego folkloru, napisanej na podstawie utworu Wergiliusza. Dlaczego ukraińska wersja słynnego rzymskiego poematu o losach Trojańczyka Eneasza była tak ważna w dziejach kultury Ukrainy? Najprościej rzecz ujmując: ponieważ język nabiera dojrzałości i „wybija się na niepodległość” właśnie dzięki literaturze, która pokazuje jego możliwości i scala jego bogactwo. Istotne jest to zwłaszcza, jak tu, w niesprzyjających warunkach politycznych (brak państwowości ukraińskiej). Fot. „Eneida” według Iwana Kotlarskiego nobilitowała ukraiński język ludowy, a w konsekwencji, jak pisał prof. Włodzimierz Mokry, „powstały trwałe podstawy nowożytnego języka literackiego stworzone w oparciu o potoczną mowę Rusinów-Ukraińców. (...) Kotlarewski wskazał drogę rozwoju nowożytnej literatury ukraińskiej, a zarazem postawił przed społeczeństwem ukraińskim zwierciadło, w którym wszyscy swe oblicze snadnie ujrzeć mogli”. Historia i języki Język ukraiński łączy z językiem polskim nie tylko wspólne słowiańskie pochodzenie. Bliskie sąsiedztwo tych dwóch językowych wspólnot („Rusinów” i „Lachów”, by przywołać archaiczne nazwy Ukraińców i Polaków) stwarzało przez wieki okazję do wzajemnych, historycznie złożonych kontaktów. Już po wyprawie kijowskiej Bolesława Chrobrego (1018 rok) w polszczyźnie pojawiły się pierwsze słowa – nazwy miejscowe – związane z językiem Rusi Kijowskiej. Przez kolejne stulecia tereny, na których rozwijał się język ukraiński, w różny sposób i w różnym zakresie związane były politycznie i kulturalnie z Polską. Współtworzyły Rzeczpospolitą Obojga Narodów (choć już w 2. połowie XVII wieku przeszły częściowo w ręce Carstwa Rosyjskiego), a po odzyskaniu przez Polskę niepodległości weszły w jakiejś mierze w skład II RP. „Ludność polska i ukraińska mieszkała na tych ziemiach w postaci przemieszanej, w związku z czym między tymi językami istniały olbrzymie wzajemne wpływy. Zarówno język polski wpływał na język ukraiński i odwrotnie” – tłumaczył dr Marian Jurkowski. Zapożyczenia, czyli językowa hojność Wpływy te widać już na płaszczyźnie historyczno-kulturowej. Poczynając od spraw anegdotycznych (Sobieski znał ukraiński, a Marysieńka śpiewała mu ukraińskie piosenki, mówił dr Marian Jurkowski), a kończąc choćby na literaturze. Juliusz Słowacki, urodzony w Krzemieńcu, miał niańkę, która nuciła mu ukraińskie pieśni. Poeta po latach powracał w swojej twórczości do krainy dzieciństwa i zasłyszanego wtedy innego niż ojczysty, tajemniczego języka (używał form z języka ukraińskiego np. przy stylizowaniu polszczyzny na dawną, archaiczną nutę). Fot. Ale wzajemne językowe wpływy objawiały się przede wszystkim w zapożyczeniach: przenoszeniu i adaptowaniu do własnego słownictwa słów z języka innego. „Przez Ukrainę szły wpływy orientalne do języka polskiego, zwłaszcza terminologia „konna” i wojskowa” – opowiadał dr Marian Jurkowski, przywołując jako przykłady „buławę”, „ułana” czy „bukłak”. Ukrainizmami, czyli wyrazami lub zwrotami pochodzącymi z języka ukraińskiego, są również w polszczyźnie: „sadyba”, „borsuk”, „czeremcha”, „wataha”, „hultaj” czy, oczywiście, „step”. Co do sytuacji odwrotnej – polonizmów występujących w języku ukraińskim – ich obecność notuje się już od XIII wieku i w całym zasobie leksykalnym tego języka jest ich stosunkowo dużo. Jako przykłady można tu wymienić takie słowa, jak „cikawyj”, „powit”, „pereszkoda” czy „diakuwaty”. Uwaga na fałszywych przyjaciół Dla użytkowników języka ukraińskiego i polskiego pierwszą barierą w komunikacji jest forma zapisu: z jednej strony cyrylica, z drugiej alfabet łaciński. Ale już na poziomie języka właściwego, mówionego, sprawa wydaje się prostsza. Ukraiński i polski są bowiem – mimo że wywodzą się z dwóch oddzielnych słowiańskich podgrup – stosunkowo bliskimi sobie językami. Dość powiedzieć, że wspólne słownictwo, oczywiście poddane wielorakim przekształceniom, obejmuje grubo ponad połowę całego leksykalnego zasobu. Niepisana i anegdotyczna zasada, że „Słowianie zawsze się jakoś dogadają”, tu sprawdza się bardziej niż na przykład w kontakcie Polaków czy Ukraińców z użytkownikami języków południowosłowiańskich. Fot. Podobieństwa mogą być jednak często mylące. W języku ukraińskim i polskim wiele jest tzw. fałszywych przyjaciół, czyli słów lub fraz, które mają bardzo podobną formę, ale jednak inne znaczenie. Dla przykładu: pol. „mecz” – ukr. „меч” (miecz); pol. „kit” – ukr. „кіт” (kot); pol. „dywan” – ukr. „диван” (sofa, kanapa); pol. „czaszka” – ukr. „чашка” (filiżanka, kubek); pol. „bogato” – ukr. „багато” (dużo); pol. „gotować” – ukr. „готуватися” (przygotowywać). Gramatyczne pułapki Jeśli chodzi o kwestie gramatyczne związane z językiem ukraińskim i polskim, łatwo zaobserwować występujące na tej płaszczyźnie różnice, analizując kilka typowych błędów popełnianych przez uczących się. Błędów, które w dużej mierze wynikają z przekładania reguł swojego języka na język poznawany. I tak na przykład uczniowie ukraińskojęzyczni muszą wystrzegać się struktur, w których dają o sobie znać odmienności deklinacyjne i koniugacyjne: „On pracuje programistą”, „Daję upominek rodzicam, przyjaciołam”, „Jestem w prace, w podróże”, „Te studenty, te Polaki”, „Dzieci krzyczeli”, „Ja czytała”. Z kolei Polacy uczący się ukraińskiego popełniają często takie błędy, jak tworzenie na rodzimy wzór form czasu przeszłego („będę czekał” zamiast „я буду чекати”) czy nieodmienianie w liczbie mnogiej rzeczowników zakończonych na „-um” (które zresztą należą tu do rodzaju męskiego, a nie jak w polszczyźnie do nijakiego). Ten piękny wschodni zaśpiew Kwestie różnic w wymowie między ukraińskim a polskim, choć niemałe, nie powinny dla użytkowników obu tych języków być szczególnie trudną barierą do pokonania. Spośród ponad osiemdziesięciu charakterystycznych cech fonologicznych języka ukraińskiego, jak mówiła w wywiadzie dla „Monitora Wołyńskiego” dr Nadia Gergało-Dąbek, dwadzieścia dwie z nich są wspólne z językiem polskim. Dla porównania: jedenaście takich cech łączy ukraiński z rosyjskim, a dwadzieścia dziewięć z białoruskim. Brzmienie ukraińskiego dla Polaka nie powinno być obce również z innych powodów. Język ukraiński wpłynął przecież na kształtowanie się polskich gwar kresowych (w tym miejskiej gwary Lwowa), a ukraińskie przedniojęzykowozębowe „л” wymawia się podobnie jak polskie dawne, tzw. „aktorskie ł”. Źródło:

czym się różni język rosyjski od ukraińskiego